ชาติ เปรียบด้วยพระแม่ ธรณี
พุทธศาสน์ เสริมชีวี จิตพร้อม
กษัตริย์ นำวิถี ประชาราษฎร์
สามรัตน์มนัสไทยน้อม สุขล้วนควรถวิล

ความรัก เกิดทุกข์โทษ เนืองนอง
รักบิดา มารดาปอง สุขแท้
รักชาติ กษัตริย์ตรอง สันติสุข ชีพแล
รักศาสน์ ยิ่งสุขแปร้ เปี่ยมด้วย มโนธรรมฯ

ถ้าแม้คน ไร้ธรรม ประจำจิต
ดวงชีวิต ย่อมจัก หมดศักดิ์ศรี
มีค่าต่ำ กว่าสัตว์ ในปฐพี
ชีวิตนี้ ไร้ค่า น่าเสียดาย
ค่าของคน คือคุณ ช่วยจุนค้ำ
ค่าคนล้ำ โดยคุณ หนุนทุกสาย
ถ้าไร้คุณ ก็ไร้ค่า น่าเสียดาย
แม้ชีพวาย ค่ายังล้ำ ตามกันมา
คุณค่านี้ มีกำหนด บทบัญญัติ
คือสมบัติ คนดี มีคุณค่า
หนึ่งการงาน สองธรรมะ สามวิชา
สี่จรรยา มารยาท ปราชญ์ชมเชย

อันอาคาร บ้านเรือน เหมือนชีวิต
ที่สถิตย์ สุขสบาย คลายทุกขี
ต้องสะอาด ปราศจาก หลากราคี
มีราศี อาศัยได้ ไร้ไรคัน
เปรียบเหมือนคน กายงาม ใจงามด้วย
จึงจะช่วย เสริมมงคล ยลสุขสันต์
คนใจงาม แม้จะอยู่ ในไพรวัน
หรือกระท่อม ย่อมสุขสันต์ ดังพารา
ขาดระเบียบ แม้จะเนา ในปราสาท
ยิ่งร้ายกาจ กว่าวานร อยู่ในป่า
ไม่กี่วัน ก็จะรก รุงรังตา
ดูพารา จะดูได้ ที่ใจคน
จะดูนาง ให้เพ่งดู ที่คูหา
ดูช้างมา ดูยามย่าง กลางถนน
จะดูเมีย ดูยามยับ เข้าอับจน
ดูไพร่พล ดูยามศึก เข้าชิดเมือง
จะดูเพื่อน ให้ดู เมื่อตกอับ
คราย่อยยับ ชีวี มีต่อเนื่อง
ช่วยเหลือเรา ทุกด้าน ไม่ขุ่นเคือง
ชีพรุ่งเรือง เพราะเพื่อนแท้ แน่จริงเอย

กลอนต่อไปนี้ จำไม่ได้ว่าผู้แต่งคือผู้ใด และนำมากจากตำราใดค่ะ

อันร้อนกาย หายได้ ไม่ยากนัก
เอามือวัก วารีรด พอสดใจ
อันร้อนจิต หายยาก ลำบากใจ
จำต้องใช้ ธรรมวารี พอมีทาง

ที่พึ่งเรา อาศัย สิ่งใดเล่า
หวังพึ่งเขา พึ่งได้ ชั่วเรียกขาน
ตนพึ่งตน พึ่งได้ ตลอดกาล
พึ่งได้นาน เพราะบุญกรรม เราทำเอง

วัดจะดี มีหลักฐาน ชาวบ้านช่วย
บ้านจะสวย เพราะมีวัด ดัดนิสัย
บ้านกับวัด ผลัดกันช่วย ก็อวยชัย
ถ้าขัดกัน ก็บรรลัย ทั้งสองทาง
(ผนังศาลาวัดที่บ้านค่ะ)

ใครชอบ ใครชัง ช่างเถิด
ใครชู ใครเชิด ช่างเขา
ใครด่า ใครบ่น ทนเอา
ใจเรา ร่มเย็น เป็นพอ
(บนรถโดยสารค่ะ)

"พบเพื่อจาก จากเพื่อพบ"
เจอทำไม เจอกัน เพื่อลาจาก
พบแล้วพราก ทำไม ใจคิดถึง
จากกันไป หัวใจ ยังคะนึง
เฝ้ารำพึง ถึงวันวาน ที่ผ่านพ้น
จากเพื่อพบ กันใหม่ ในวันหน้า
จากเพื่อมา เจอกันใหม่ อีกสักหน
จากเพื่อเจอ คนรู้ใจ อีกสักคน
จากเพื่อค้น ทางสว่าง ใส่กลางใจ
(แต่งเองค่ะ)

ต่อไปเป็น คำสอนของหลวงพ่อชา สุภัทโท
จากหนังสือดาราภาพยนต์ โดยคุณหญิงสุพัตราฯ
อ่านแล้วสะดุดตา สะกิดใจค่ะ

เธอจงระวัง ความคิด ของเธอ
เพราะความคิดของเธอ
จะกลายเป็น ความประพฤติ ของเธอ

เธอจงระวัง ความประพฤติ ของเธอ
เพราะความประพฤติของเธอ
จะกลายเป็น ความเคยชิน ของเธอ

เธอจงระวัง ความเคยชิน ของเธอ
เพราะความเคยชินของเธอ
จะกลายเป็น อุปนิสัย ของเธอ

เธอจงระวัง อุปนิสัย ของเธอ
เพราะอุปนิสัยของเธอ
จะกำหนด ชะตากรรม ของเธอชั่วชีวิต

***********************

ต่อไปนี้ คุณแม่ได้มาจาก “การสัมมนา” เมื่อหลายปีมาแล้วค่ะ

“สำนึกถึงวันเกิด”
งานวันเกิด ที่ยิ่งใหญ่ ใครคนนั้น
ฉลองกัน ในกลุ่ม ผู้ลุ่มหลง
หลงลาภยศ สรรเสริญ เพลินทะนง
วันเกิดส่ง ชีพสั้น เร่งวันตาย
อีกมุมหนึ่ง ซึ่งเหงา น่าเศร้าแท้
หญิงแก่แก่ นั่งหงอย และคอยหาย
โอ้วันนี้ ในวันนั้น อันตราย
แม่คลอดสาย โลหิต แทบปลิดชนม์
วันเกิดลูก เกือบคล้าย วันตายแม่
เจ็บท้องแท้ เท่าไร ก็ไม่บ่น
กว่าอุ้มท้อง กว่าคลอด รอดเป็นคน
เติบโตจน ป่านนี้ นี่เพราะใคร
แม่เจ็บเจียน ขาดใจ ในวันนั้น
กลับเป็นวัน ลูกฉลอง กันผ่องใส
ได้ชีวิต แล้วก็เหลิง ระเริงใจ
ลืมผู้ให้ ชีวิต อนิจจา
ไฉนจึง เรียกกัน ว่าวันเกิด
วันผู้ให้ กำเนิด จะถูกกว่า
คำอวยพร ที่เขียน ควรเปลี่ยนมา
ให้มารดา คุณเป็นสุข จึงถูกแท้
เลิกจัดงาน วันเกิด กันเถิดนะ
ควรแต่จะ คุกเข่า กราบเท้าแม่
ระลึกถึง พระคุณ อบอุ่นแท้
อย่ามัวแต่ จัดงาน ประจานตัว

“พ่อแก่...แม่เฒ่า”
พ่อแม่ ก็แก่เฒ่า
จำจากเจ้า ไม่อยู่นาน
จะพบ จะพ้องพาน
เพียงเสี้ยววาร ของคืนวัน
ใจจริง ไม่อยากจาก
เพราะยังอยากเห็นลูกหลาน
แต่ชีพ มิทนทาน
ย่อมร้าวราน สลายไป
ขอเถิด ถ้าสงสาร
อย่ากล่าวขาน ให้ช้ำใจ
คนแก่ ชะแรวัย
คิดเผลอไผล เป็นแน่นอน
ไม่รัก ก็ไม่ว่า
เพียงเมตตา ช่วยอาทร
ให้กิน และให้นอน
คลายทุกข์ผ่อน พอสุขใจ
เมื่อยาม เจ้าโกรธขึ้ง
ให้นึกถึง เมื่อเยาว์วัย
ร้องไห้ ยามป่วยไข้
ได้ใครเล่า เฝ้าปลอบโยน
เฝ้าเลี้ยง จนโตใหญ่
แม้เหนื่อยกาย ก็ยอมทน
หวังเพียง จะได้ยล
เติบโตจน สง่างาม
ขอโทษ ถ้าทำผิด
ขอให้คิด ทุกทุกยาม
ใจจริง มีแต่ความ
หวังติดตาม ช่วยอวยชัย
ต้นไม้ ที่ใกล้ฝั่ง
มีหรือหวัง อยู่นานได้
วันหนึ่ง คงล้มไป
ทิ้งฝั่งไว้ ให้วังเวง

"เส้นทางสู่ความเจริญ"
ลาป่วยเป็นนิจ ลากิจเป็นนิสัย
การงานไม่สนใจ เอาอะไรมาเจริญ
ไม่รู้เรื่องสินค้า ไม่รู้เรื่องการขาย
ไม่รู้ใจเจ้านาย เอาอะไรมาเจริญ
ชอบแต่อ่าน น.ส.พ. ชอบแต่คุยครื้นเครง
ชอบแต่นั่งฟังเพลง เอาอะไรมาเจริญ
นั่งนินทาลูกพี่ ยืนนินทาลูกน้อง
นอนนินทาเจ้าของ เอาอะไรมาเจริญ
ทำไมไม่ดูคนเก่ง ทำไมไม่ตามคนดี
ทำไมไม่กลับตัวเสียที เอาอะไรมาเจริญ
ทุกคนพร้อมช่วย ให้ท่านเก่ง ท่านดี
เพราะคนเก่งบวกคนดี ทางนี้แหละจะเจริญ

***********************

รบกวนเวลาแค่นี้ค่ะ โอกาสหน้าหากพบเจอบทธรรม คำกลอนดีๆ อีก ออยจะส่งไปให้นะคะ
ขอให้พี่แดง และชาวชมรม มีสุขภาพที่ดีค่ะ
เคารพและศรัทธา
น้องออย